Notícies

Se confirma que la sonda espaciala Voyager 2 a quitat lo Sistèma Solar

Pel segond còp dins l’istòria de l’umanitat una sonda espaciala a quitat lo Sistèma Solar en tot intrar dins la region espaciala coneguda coma Espaci Mièg Interstellar (Interstellar Medium o ISM en anglés). Lo fach s’es confirmat aquesta setmana, un après que se passèt lo 5 de novembre d’arunan. Per ansin, Voyager 2 es la companha espaciala de Voyager 1, que quitèt nòstre sistèma solar en 2012.
 
La situacion exacta de Voyager 2 arribèt a la Tèrra après que se foguèt facha la traversada de la frontièra espaciala del Sistèma Solar, una frontièra qu’a una densitat de plasma desparièra e que confirmèt la dintrada de la Voyager 2 dins l’espaci interstellar.
 
Per ansin, la confirmacion de l’intrada de Voyager 2 dins l’espaci interstellar es venguda a travèrs d’un estudi fach per d’astronòms de l’Universitat d’Iowa amb un article publicat dins la revista numerica Nature Astronomy: a l’ora d’ara, la sonda espaciala es a 119,7 unitats astronomicas de la Tèrra, çò es 119,7 de còps mai luènh que la distància entre la Tèrra e lo Solelh.
 
Los scientifics soslinhèron qu’aquela situacion aviá agut luòc après que se foguèt conegut un saut de la sonda espaciala que se produguèt quand Voyager 2 intrèt dins una region ont la densitat del plasma espacial èra diferent. La densitat del plasma caracteristica dels vents solars es plan mai bassa e ara Voyager 2 es intrada dins un airal ont la densitat de plasma es fòrça mai nauta. La traversada d’aquelas doas regions amb de densitats de plasma diferentas seriá la pròva scientifica que Voyager 2 auriá trespassat la frontièra del Sistèma Solar fa un an aquesta setmana.
 
 
Doas sondas espacialas
 
Malgrat que Voyager 2 foguèsse sortida del Sistèma Solar arunan, quitèt la Tèrra durant la meteissa epòca que Voyager 1 en 1977. Las tòcas de las missions espacialas de las sondas espacialas èran d’efièch desparièras e doncas tanben lors trajectòrias. Totun, traversèron la frontièra del Sistèma Solar d’aperaquí lo meteis ponch.
 
“Lo trespassament entraïna que l’eliosfèra (o cencha de particulas e camp magnetic creats pel Solelh) es simetrica, çò diguèt Bill Kurth, de l’Universitat d’Iowa. E las donadas qu’arriban ara de Voyager 2 confirman que l’esliosfèra es parièra pertot entrò la fin del Sistèma Solar”. Malgrat aquò, trobar la draia e la posicion de Voyager 1, l’autra sonda espaciala, comença d’èsser malaisida.
 
“Es coma cercar un elefant amb un microcòpi, çò apondèt Kurth. E mai se pense que se sap ont es, se pòt pas saber vertadièrament. Lo darrièr còp qu’arribèt d’informacions de Voyager 1 foguèt quand èra situada a 146 unitats astronomicas de la Tèrra. E la densitat del plasma de la region espaciala que i a entre las estelas contunha de créisser. E ambedoas contunharàn aital durant de milions d’annadas o mai encara”. (Legissètz la seguida)


  Aqueste article es  publicat dins Sapiéncia, la revista occitana de divulgacion scientifica, amb la quala Jornalet a un acòrdi de cooperacion. Podètz legir l'article entièr aicí.






 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies