Trenta cinc personas mòrtas e dos milièrs de salvadas en mar Mediterranèa

Trenta cinc personas mòrtas, dont fòrça enfants, es lo tragic bilanç del naufragi d’un batèl que menava set centenats de refugiats e d’immigrants. Ensajavan d’arribar en Itàlia, mas lo vaissèl tombèt d’un costat e se revirèt a unes 50 quilomètres de las còstas occidentalas de Libia.
 
Lo salvament lo faguèt una nau de l’ONG MOAS, establida a Malta, que li ajudèron divèrses vaissèls comercials e un elicoptèr italian, a causa de la quantitat de naufragis aquel jorn. La gàrdia costièra italiana rapòrta qu’aqueles efectius salvèron “aperaquí 2100 personas en onze operacions”.
 
Dempuèi que barrèron la rota dicha dels Balcans, los refugiats ensajan d’arribar en Union Europèa per de trajèctes alternatius. L’itinerari de Libia a Itàlia en traversant la mar Mediterranèa es emplegat per fòrça personas. L’an passat arribèron en Itàlia 180 000 per aquel percors.
 

#MOAS will continue to reach out its hand to others, because #NoOneDeservestoDieatSea. It’s the only #human thing to do. pic.twitter.com/OWxnPgWyHG

— MOAS (@moas_eu) 25 de maig de 2017

 

To #stop #humantrafficking we need #safeandlegalroutes #HumanitarianCorridor #nobodydeservetodieatsea #MOAS #Mercy for the #people pic.twitter.com/mjaoj23AR6

— ReginaCatrambone (@ReginaCatrambon) 24 de maig de 2017

 

Heartbreaking images from an @moas_eu rescue mission in the middle of the Mediterranean Sea. https://t.co/XvTjPmKRgR : @cmcgrath_photo pic.twitter.com/1lqlfYB2qP

— Getty Images (@GettyImages) 25 de maig de 2017

 
 

 
 

Tròban las pòrtas de la vila de Tel Laquish

La vila judaïca de Tel Laquish demorèt coma la segonda mai granda vila del reialme de Juda après Jerusalèm fins al sègle VIII a.C., quand foguèt destrucha pels assirians. Ara una còla d’arqueològs israelians n’a trobat las pòrtas e las cambras vesinas. Las pèiras ancianas tornan  parlar.
 
Las pòrtas de Tel Laquish fan 24,5 x 24,5 mètres e son, fins a uèi lo jorn, las mai grandas jamai descobèrtas del periòde israelian dels Primièrs Temples. Las meteissas pòrtas e las cambras vesinas trobadas an balhat un fum d’informacion arqueologica en tot confirmar la guèrra que Juda aguèt amb lo rei assirian Sennaquerib, ja soslinhada dins la Bíblia.
 
“Las mesuras de las pòrtas confirman çò que ja coneissiam arqueologicament sus Tel Laquish —çò diguèt Sa’ar Ganor, director de l’Autoritat d’Antiquitats d’Israel—. Aquela vila èra la mai granda de tot lo reialme e tanben la mai granda après Jerusalèm. Près d’ela tot se debanava; ancians, jutges, governors, reis o oficièrs la vesitavan sovent per melhor saber çò que se teniá  dins la vila”.
 
 
Una estructura religiosa
 
Al costat de las pòrtas los arqueològs an descobèrt fins a sièis cambras que parlan —pels espleches descobèrts— d’ofrendas religiosas e tanben de recipients de bevenda e manjar dels oficials reials: divèrsas gèrlas pòrtan lo sagèl Imlk hbrn (qu’aperteniá al rei d’Hebron) e d’autresInhm aradi (un grand oficièr pendent lo regne d’Ezequias, lo tretzen rei de Juda).
 
Las gèrlas trobadas parlan tanben d’una guèrra entre lo rei de Juda e Sennaquerib, rei d’Assiria, a la fin del sègle VIII a.C. E lo cap de la vila demòra representat per divèrses espleches trobats tanben près de las pòrtas de Tel Laquish. De sagetas e de lançaires de pèiras mòstran un combat còrs a còrs que se debanèt a las meteissas pòrtas de la vila. (Legissètz la seguida).

 
Aqueste article es  publicat dins Sapiéncia, la revista occitana de divulgacion scientifica, amb la quala Jornalet a un acòrdi de cooperacion. Podètz legir l’article entièr aicí.